Blogi

Czesc. mam 15 lat i przezylem bardzo duzo. Dziecinstwo do dupy przez pijącą matke.Codzienne libacje w domu itp .. dziecinstwo po prostu szkoda pisac .. wplynelo to bardzo na moją psychike.. dostalem niezla lekcje od zycia jednak mam cele do ktorych bede dozyc .. mam nadzieje ze spelnia sie one. nareszcie wyszlem z bagna 3 lata temu jak moj starszy odebral mnie od matki. czasem mam mysli samobójcze ale zawsze puszczam dobra muze i jest okej . prawdopodobnie mam depresje jednak jeszcze nie zdiagnozowana przez lekarzy. Głównym powodem tej niecheci moim zdaniem jest przez moja matke ..

Witam, jestem tutaj nowym użytkownikiem. Choć powinienem teraz się uczyć nie jestem w stanie tego robić. Wewnątrz mnie snuje się wciąż myśl że jestem do niczego, nic mi ostatnio nie wychodzi, nie miałem normalnych Świąt bo ciągle studia przesłaniają cały wolny mój czas. Ostatnio coraz częściej myślę że gdyby mnie nie było miałbym spokój. Nie chciałbym by rodzice byli smutni choć i to obecnie jest na drugim planie bo nie potrafię niczego zaliczyć. Wszyscy brną do przodu a ja, ten w tyle.

ŻYCIE
pokój wypełniony światłem
pokój wypełniony cichą muzyką
pokój wypełniony przyjemnym zapachem
w pokoju tym siedzi człowieczek
człowieczek ten jest tylko małym pionkiem
pokój ten nie jest pusty
lecz z pokoju tego zionie pustka
z pokoju tego zionie rozpacz
i choć pokój ten jest wypełniony
w pokoju tym jest samotność
ponieważ ten mały człowieczek jest sam
jest sam w tej ciężkiej grze
zwanej potocznie ŻYCIE...

mam 22 lata a nic mi sie nie chce i jestem cały czas zmeczony nie mam na nic sił czuje sie jak bym mniał ze 100 lat co sie zemna dzieje

Dziś mija kolejny dzień mojej szarej, marnej i nudnej rzeczywistości. Godzina 10:23- piątek, otwieram oczy po ciężkiej nocy. Noc była ciężka nie dlatego, że pracuje, nie czytam również książek i się nie uczę. Była ciężka bo nie mogłem zasnąć. Dlaczego nie mogłem zasnąć? Z powodu lęku. Czuje lęk przed życiem bo nic mi się nie chce. Od 3 lat nie pcham swojego życia do przodu nawet o milimetr. Właściwie to cofam się w rozwoju. Mam 22 lata i "studiuję". Studiuje już 3 kierunek i dalej nie widze w tym sensu. Zastanawiam się nad pójściem do pracy.

Czy ktoś mi pomorze?

jestem samotnikiem i boje sie ludzi ostatnio sie zakochałem ale oczywiście bez wzajemności, w domu siedze sam i czuje sie samotny.

moja siostra ma bialaczke bedzie miec przeszczep tylko w tym problem ze ja jej nie moge pomoc nie moge byc dawca szpiku;( załamana jestem mimo ze nie jest moja idealna siostra jaka bym chciała miec to nie chce jej stracic wkoncu to moja siostra która mnie wkurza a czasem smieszy:) Życie jest nie sprawiedliwe!!

Witam wszystkich użytkowników. To mój pierwszy wpis na portalu.Może to wyda się niektórym z was głupie, ludzie mają dużo poważniejsze problemy ode mnie, ale niestety jest mi ciężko. Mam 20 lat i maturę pisałam w zeszłym roku, niestety poszła mi źle i musiałam zainwestować w szkołę prywatną. W domu nie przelewa się, ale rodzice dali mi tą szanse. W połowie semestru zrezygnowałam jednak ponieważ kierunek nie odpowiadał mi. Miałam określony plan: korepetycje, poprawa matury i dostanie się na publiczne studia tak gdzie chce.

Mam 15 lat,i czuje jak pustoszeje moje wnętrze!Mało co mnie cieszy...wokól tylko mama wciąż wynajduje mi nowe zajęia.Miałam przez 3 dni próbne egzaminy,po których czuje sie okropnie!Chłopak który, mi się podoba zaprosił mnie na urodziny,ale co z tego jak nie czuje radosci a nic z tych rzeczy....Tracę sens życia...Błągam pomóżcie mi bo nie daje sobie rady....
Martyna
martynusia14@interia.eu